viernes, 21 de noviembre de 2014

FITO&FITIPALDIS, COMO HUYE UNO DE SI MISMO , HACIENDO "MAS DE LO MISMO"





 Ahora, después de cinco años sin presentar material nuevo, aparece el sexto disco de Fito& Fitipaldis "Huyendo conmigo de mí".

 Cuando un artista tarda tanto tiempo en "dar la cara" con canciones nuevas, es normal que se piense en una "evolución", para no caer en la "monotonía". Pero este  no es el caso. A Fito le costó tiempo lograr un sonido personal que lo identificara. Lo logró y con él llegaron los éxitos de este  músico auténtico que lleva veinticinco años defiendiendo el rock nacional y que cuenta con una legión de seguidores fieles. 

Desde esa privilegiada posición, arriesgarse a nuevas aventuras, sería una inconsciencia. Lo nuevo de Fito & Fitipaldis es más de lo mismo, rock clásico, con toques de Blues, con una música encajada con rigor y buenas letras , con las guitarras y la voz marcando el paso,que contiene la "esencia fitipaldi", que garantiza una buena acogida, como así sucede. 

 No obstante las canciones del disco, suenan diferentes, más "directas", eliminando el filtro de la "limpieza sonora" de los estudios, acercándose al sonido rugoso, animoso y divertido, de los conciertos. En  “Huyendo conmigo de mí” Fito se muestra como un  buen hacedor de canciones,  caminando por pavimentos musicales que conoce a la perfección y que le han llevado desde el pub rock al rock urbano comedido, con regodeo en baladas "elegantes", ahora acompañado por los actuales Fitipaldi --:Alejandro Climent, Carlos Raya, Dani Griffin, Javier Alzola y Joserra Senperena--

 Algo está claro, y es que con sus canciones no pretende  deslumbrar con algoritmos de complicado entendimiento. Va de de frente, sin imposturas, y de ahí que goce de una legión de seguidores  que anhelan la sencillez y el sentimiento sin máscara.

 Dice un proverbio árabe "El pasado ha huido, lo que espera está ausente, pero el presente es tuyo. Y este es el presente de Fito&Fitipaldis empaquetado en diez canciones con marca de la casa.


jueves, 20 de noviembre de 2014

ALEX CASANOVA LA "LÍA PARDA" CON SU DISCO "ANTAGONASIA" .

DIEZ CANCIONES DESTROZA PISTAS EN "ESTADO PURO" PARA DISFRUTAR CON UNA SONRISA EN LA CARA




Desde que la revista Mondosonoro estrenara en exclusiva el single "Todo va estar bien" de Alex Casanova, un  gallego de 24 años -- residente en Santiago de Compostela nacido en Catoira --, que llega al panorama discográfico con las ideas bien claras, además de una pretensión de pasárselo bien, su álbum "Antagonasia" está "arrasando" con salutaciones  múltiples…


la portada la ha realizado la artista japonesa Yoko Honda, quien firmo recientemente el arte del último disco de Kylie Minogue.




 "Más potente que el anticiclón de las Azores… No lo dudes, “Todo va a estar bien” es buenrollismo tropical en conexión directa con la pista de baile"…"la última explosión del pop español"…"Electropop fresco, inocente (que no ingenuo), y letras entre algunas más profunda con otras más festivas, perfecto para superar épocas oscuras y de incertidumbre, un camino luminoso para llevarnos por ritmos veraniegos…".

¿Pero quién es esta "perla" que luce un pop electrónico cuidado y elegante capaz de aunar comentarios unánimes de agasajo?. Desde que en el 2012 su primera maqueta es elegida por  Mondosonoro Galicia como la mejor del año Alex -- anteriormente había participado en un efímero proyecto de electrónica formado por Alex (sintetizador y sampler), Alberto G (guitarra), Niko Jones (bajo) y Ángel Pardal (batería)-- empieza a "catar" el sabor del "éxito", obteniendo el segundo premio del concurso "MúsicaXove12" organizado por la Concellería de Xuventude de Santiago de Compostela. 



Su primer disco "Antagonasia", considerado uno de los álbumes revelación de la temporada y un alegato trash-pop tan apto para sonar en espacios de diversión  con  referencias a clásicos de la "purpurina" y el "desfile de maniquíes"  como Culture Club, Bananarama, Grace Jones, Anita Ward, Pet Shop Boys, Tino Casal, Objetivo Birmania,   Bananarama, Culture Club, Glass Candy, Semen Up, Lo-Fi Fnk o Grace Jones. 

Desde los primeros cinco segundos que abren el disco, con el tema ¡No puede ser?, ya sabes que es de esos discos que vas a disfrutar con una sonrisa en la cara. Y así es. " Ni una sola vez", "Ciudad Carmín", "Todo va A estar Bien", Bocadillos de Luna (con Aires), "Lulú" , "Yo No Me Muevo Por Dinero" y "Xeado de Limón" es un álbum de pop electrónico que busca moverse entre públicos muy distintos y que reconoce influencias tan diversas como las mencionadas.

Canciones  "destroza pistas" en estado puro. Con un sonido deudor de las formaciones ochenteras españolas de lo que se vino a llamar nueva ola y que tanto está marcando últimamente a algunas de las bandas de la actualidad en un "revivalismo", en este caso festivo, de la movida. Un disco que suena "brillante"  y que es el primer lanzamiento del nuevo sello discográfico "Crispis"  en en formato CD, Vinilo y digital,-- sin duda entra con el pie derecho --, que nace con vocación de dar a conocer a los artistas de la escena musical galaica y a medio camino entre nuestra tierra y la capital de España. El disco en el que Alex consigue que el hedonismo 80's y el pop electrónico con "espíritu clásico y sintético"  alcancen un nuevo nivel, cuenta, además, con la colaboración de Isabel Fernandez-Reviriego (alias Aries) .


miércoles, 19 de noviembre de 2014

GUADI GALEGO "LÚAS DE OUTUBRO E AGOSTO"

UN EXERCICIO DE INSPIRACIÓN QUE DA VIDA A FERMOSAS CANCIÓNS CUNHA VOZ DELICADA, COLOREADA CON SICERIDADE,  QUE LEVA AO OINTE A ENTRAR NO MESMO REXISTRO ARMONIOSO DA SÚA MÚSICA.





Novo disco en solitario de Guadi Galego, gaiteira, compositora e unha das voces femininas referenciales da escena musical galega, que chega tras "Benzón" editado en 2009.

 Que Guadi Galego é un espírito inquieto móstrao a súa traxectoria artística que inicio en Berroguetto, cantando e tocando a gaita, estirando a súa camiñar por formacións como Espido , Nordestinas e aCadaCanto,  nun itinerario que a levou desde o folk até o pop alternativo, "estilo" co que se presenta o seu novo proxecto. 

¿Como soará?, pregúntome con curiosidade previa antes de escoitar  as 10 cancións que contempla " Lúas de Outubro e Agosto" editado por "Fol-musica". O primeiro que percibo é unha levedad instrumental controlada  e unha voz delicada, coloreada con sinceridade,  que aproveitando as súas condicións vocais, parece flotar suavemente en suxestivas melodías interpretadas de forma esmerada. 

Cancións nas que as emocións e os sentimentos chegan cun envoltorio de delicada dozura  que levan ao oínte a entrar no mesmo rexistro armonioso da súa música que por momentos traen do recordo a voz de Sally Oldfield.

 Un exercicio de inspiración  que dá vida a cancións fermosas ----- "Mergullei", " Curso dun Río", "Pernoctei", Chea de Vida", "Aromas de Terra", "Sentir", "Ramo" , "Norte do Norte", " Matriarcas" é "Ou Muro" --que una tras outra, van modulando o presente anímico e  artístico de Guadi Galego que mostra un estado de orientación interpretativa madurado na serenidade,  con liquidez melódica e alturas brillantes e tornasoladas, que paradoxalmente,dálle unha perceptible acometividad expresiva.

 Sen dúbida a súa recente maternidade tivo moito que ver nesta nova obra 

.A canción " Matriarcas", o primeiro videoclip de "Lúas de outubro e agosto", dirixido por Karlos Abal, que está dedicada  á escritora e amiga Begoña Caamaño, recentemente falecida,  é unha homenaxe ás mulleres reais, a esas brillantes activistas da vida cotiá dun matriarcado galego que existe e é real.

 Para este "exercicio de inspiración" Guadi Galego -- voz, piano e coros -- contou con Pachi Alis na produción e como multi-instrumentista  que lle dá un punto de sofisticación   elevadora de "armonía interna"   ao conxunto da obra. Karlos Abad, guitarra eléctrica, Santi Cribeiro ao acordeón e Pablo Pascual co clarinete participan na gravación deste proxecto que ilumina a exploración de novos camiños na  carreira artística de Guadi Galego.                                                                                

GUADI GALEGO
"LÚAS DE OUTUBRO E AGOSTO"


Nuevo disco en solitario de Guadi Galego, gaiteira, compositora y una de las voces femeninas referenciales de la escena musical gallega, que llega tras "Benzón" editado en 2009.

 Que Guadi Galego es un espíritu inquieto lo muestra su trayectoria artística que inicio en Berroguetto, cantando y tocando la gaita, estirando su caminar por formaciones como Espido , Nordestinas y aCadaCanto,  en un itinerario que la ha llevado desde el folk hasta el pop alternativo, "estilo" con el que se presenta su nuevo proyecto.

 ¿Como sonará?, me pregunto con curiosidad previa antes  de escuchar las 10 canciones que contempla " Lúas de Outubro e Agosto" editado por "Fol-musica". Lo primero que percibo es una levedad instrumental controlada  y una voz delicada, coloreada con  sinceridad, que aprovechando sus condiciones vocales parece flotar suavemente en sugerentes melodías interpretadas de forma esmerada. 

Canciones en las que las emociones y los sentimientos llegan con un envoltorio de delicada dulzura  que llevan al oyente a entrar en el mismo registro armonioso de su música que por momentos traen del recuerdo la voz de Sally Oldfield. Un ejercicio de inspiración  que da vida a canciones hermosas ----- "Mergullei", " Curso de un Río", "Pernoctei", Chea de Vida", "Aromas de Terra", "Sentir", "Ramo" , "Norte do Norte", " Matriarcas" é "O Muro" --que una tras otra, van modulando el presente anímico y  artístico de Guadi Galego que muestra un estado de orientación interpretativa madurado en la serenidad,  con liquidez melódica y alturas brillantes y tornasoladas, que paradójicamente, le da una perceptible acometividad expresiva. 

Sin duda su reciente maternidad ha tenido mucho que ver en esta nueva obra 

.La canción " Matriarcas", el primer videoclip de "Lúas de outubro e agosto", dirigido por Karlos Abal, que está dedicada  a la escritora y amiga Begoña Caamaño, recentemente fallecida,  es un homenaje a las mujeres reales, a esas brillantes activistas de la vida cotidiana de un matriarcado gallego que existe y es real. 

Para este "ejercicio de inspiración" Guadi Galego -- voz, piano y coros -- ha contado con Pachi Alis en la producción y como multi-instrumentista  que le da un punto de sofisticación   elevadora de "armonía interna"   al conjunto de la obra. Karlos Abad, guitarra eléctrica, Santi Cribeiro al acordeón y Pablo Pascual con el clarinete participan en la grabación de este proyecto que ilumina la exploración de nuevos caminos en la  carrera artística de Guadi Galego