viernes, 13 de abril de 2018

MI ADIOS A DITO LIÑEIRA, TODO UN PERSONAJE CORUÑES



Se fue con la velocidad que tanto le gustaba y cuando un amigo se va, quienes compartimos vivencias con él, quedamos tocados. 

Falleció Amador Liñeira García, mi amigo Dito Liñeira, con el que, en la "adolescencia madura", compartí más de una correría que en estos tristes momentos, al recordarlas, dibujan un rictus de emoción en mi ánimo. 

Me llamaba Nené que era como me llamaban mis padres y hermanos. Era muy buena gente y tenía un "toque" especial en su personalidad, "eternamente joven". Y no lo digo como recurso habitual en los recuerdos póstumos, porque lo era de verdad. 

Quiénes lo tratamos y lo conocimos, que somos muchos, siempre lo recordaremos como un personaje, afable, jovial, "planchón", muy "dandy",  con una cordialidad en el trato que en ocasiones se subía al mundo de las fantasías, con una convincente seriedad que nunca perdía a pesar de la ficción que rodeaba por momentos  sus conversaciones.

 Era todo un personaje, un coruñés de pro. Con él viví muchas anécdotas. Tanto es así que un día le propuse hacerle una entrevista para contarlas públicamente , porque algunas, como la venta del Castillo de San Antón a un francés durante una comida en el Madrid de los años 60, en la que estuve presente, tenía mucha gracia. 

En aquella ocasión me había levantado varias veces de la mesa, para no "estropear" la operación con mis carcajadas. Al salir de la comida le recriminé con cachondeo su "osadía" y con seriedad impostada respondió: "Si no llega a terminar la comida le vendo la "Torre de Hércules".

 No quiso recordarlas en público .Me dio sus motivos que eran muy comprensibles y seguimos charlando de "nuestras cosas" entre risas,  

 ¡Era mucho y bueno!. En el repaso ambiental y costumbrista de A Coruña de principios de los años 60, en un libro escrito por los periodistas Xesús Flores y Xosé Mexuto, y editado en 1993 por Xerais, salimos los dos : “A boite do Hotel Embajador estaba chea aquel sábado estival do 64. Os dous locais de moda da cidade, o da Solana estrouto, no que o vocalista Jai e a súa orquesta animan a mocidade, non teñen unha soa mesa libre. Na barra do Embajador, uns "nenos ben", posiblemente Nonito Pereira e outro ó que algunhas mozas alcuman El Gambita, falan entre eles sorrindo, mentres ollan as rapazas de esquello. Beben “cup” e visten americana, gravata estreita e pantalón axustado“ 

Al que denominaban El Gambita no era otro que Dito Liñeira, compañero de "correrías"que dominaba la escena con soltura y que, de vez en cuando, subía a la tarima de la orquesta para marcarse unas canciones románticas italianas –"Al di lá" era su preferida– . 

Cuando le dijeron que se parecía a Julio Iglesias, "asumió" el rol con tanta convicción que la TVG le hizo un reportaje.

 La última vez que nos vimos quedamos para contarnos aventuras en una comida . No pudo ser. Queda pendiente. 

Tu ahora descansa en paz Dito.




jueves, 12 de abril de 2018

EN "LOS ÁRBOLES" FLORECE EL POP



Al principio pensaron en llamarse "Los Árboles Mueren de Pie", porque les gustaba mucho el significado de esta frase, pero,  sospecharon que en poco tiempo todo el mundo acabaría llamándoles "Los Árboles" así que decidieron atajar el problema y acortarlo ellos mismos. 

Y estos  "Árboles" , que dan fruto musical  fueron plantados en Salcedo(Lugo) a finales del 2010 por Alexandro González (guitarra, piano y voz) que contó con la ayuda inicial de  Alberto Barreiro (bajo y coros) a los que se unieron MarceloPedredo (Guitarra), Octavio Barreiro (batería) y Martín González (Sintetizador, percusión y coros).

 Fueron creciendo convenientemente abonados con fertilizantes maquetas, componiendo, ensayando sin prisas, pero sin pausas, actuando en pequeñas salas y festivales, para que su cosecha musical tuviera la una sustancia de agradable "sabor" pop con denominación de origen. Así llegó en 2012 su primer EP, "Catorce Grados" . 

En vista de la buena acogida de esta primera aportación discográfica en el mercado , en 2013, presentan “Los días que quedan son nuestros”, con texturas más enérgicas que su antecesor, aunque la sustancia pop , de tendencias clásicas, que trasladan en la creación e interpretación de sus temas, siguen marcando un territorio, musicalmente "ecológico" ausente de estridencias y de los intentos de sonar con una modernidad forzada, sin atosigamientos. 

Con Alexandro González involucrado en otros proyectos – "Sensacional", "Pardo", "Los Chavales", "Espiño" -, la banda se tomó un respiro de casi cuatro años para preparar un nuevo  trabajo de estudio "Ensayo y Error" , su primer larga duración, recientemente editado, donde con uniformidad estética, se escuchan diez temas de marcado carácter autobiográfico --"Elemento Nuclear", "Golpe de suerte", "Puertas giratorias", "No tocar", "El gran salto", "Hasta que caiga", "Lo contrario", A Marte","La Ventana", "Ya no funciona nada" -- donde "Los Árboles" 


exprimen con maestría los frutos, sacándoles con magia y precisión  un "zumo" refrescante en los que desgranan dilemas acerca de la vida, las personas y sus comportamientos. 

Laberintos emocionales que en esta ocasión anuncian momentos felices y puestas de sol en verano a través de coros, frondosas melodías pop y ritmos pegadizos

miércoles, 11 de abril de 2018

A VOZ "ENCANTADORA" DE MARIA DO CEO NA CORUÑA




María do Ceo, chega de novo ao teatro Colón da Coruña para volver encantar coa súa voz, e a elegancia da súa porte, ao público, en dous concertos. 

O 12 de maio, ás 21 horas, presentará as cancións do seu dobre disco  "De Portugal a Galicia Fado" e ao día seguinte, ás 12 da mañá, en compañía de "  A Run Run Teatro" nun concerto teatral para toda a familia, onde grandes e pequenos gozarán de pezas que falan de respecto, amizade, liberdade, diversidade ou solidariedade.


Cando canta, seduce visualizando a súa escena de maneira sobria, elegante e sentida. María naceu e creceu artisticamente non fado , e ao segue dedicando a súa vida .Sente e comunícao con entrega e alma, atei ou punto de converterse nunha dás súas voces máis respectadas. Por iso neste concerto estará presente o fado, desde ou tradicional ao minhoto, pasando polo "moderno" aos que pon voz e emoción , --"Fado dás Floras", "Uma casa Portuguesa", "Cançao de embalar", "Cançao do Mar" e "Fadiño dá tía Maria Benta", entre outros --.Escoitaransen tamén cancións dedicadas a Galicia , interpretadas con intensidade emotiva que rozan o corazón de preto, acollendo, transmitindo e inxectando, con dozura natural  e musicalidad ,  a "paisaxes" musicais galegos  de fondo calado popular -- "Negra Sombra", "Quen poidera namorala", "Teño Saudades", "María Soliña", "Lela" ou "Camariñas", entre outros --.

No concerto matinal do día 13 presentara,  xunto  " A Run Run Teatro" , cancións do seu álbum "Cancións para nenos e nenas", que contén cancións didácticas, poemas musicados e pezas que tratan temas como a solidariedade e a desigualdade. Un traballo coidado con agarimo ao idioma que rende homenaxe á Xosé Neira Vilas, a Suso Vaamonde e a Carlos Casares, entre outros, que versionan textos como Gando galego, Trabalinguas polisémico, A galiña azul, Xesta doce, O cuco, Parabéns para ti, Bate a mar, Tres bolboretas, Babel, Ou inverno, Nana para arrolar e Nunha folla de salgueiro.

sábado, 7 de abril de 2018

PREMIOS MARTÍN CODAX DA MÚSICA V EDICIÓN




Estes premios, organizados baixo a tutela da" Asociación Músicos ao Vivo", que dan visibilidade mediática á creación, a diversidade e a calidade das producións galegas, pondo en escena aos novos talentos, van que "chutan"  por unha ascendente traxectoria que chega a sua V edición. 

As votacións para coñecer os finalistas de cada apartado terminarán o 6 de maio e tres días máis tarde, coñeceranse os gañadores dos diferentes apartados.

Desde Músicos ao Vivo mostran a súa alegría polo impacto logrado ca súa V edición á que se presentaron 449 proxectos dos cales 397 son musicais, repartidos nos seus 15 apartados e os restantes relacionados coa industria musical. Non é para menos. 

A súa consolidación é unha realidade e todo fai supor que os Premios Martín Codax dá Música, non tocou teito e teñen por diante un próspero percorrido para seguir insistindo na necesidade do  recoñecemento, oficial e público,  do potencial da música galega, que conta cunha enorme produción e creación musical, ao que hai que seguir buscando unha maior rendibilidade. 

O apartado que máis inscricións tivo foi o do "Rock" (55), seguido polo (Pop-Indie) (43). Séguenlles os apartados de "Música  tradicional e Folk"(39), "Músicas do mundo" (37) e "Canción de autor" (36). O "Jazz-Músicas Improvisadas" e "Música infantil" recibiron cada un 26 inscricións. Tamén hai un empate a 24 entre "Hip-hop-Músicas urbanas" e "Música Clásica- Contemporánea". A "Música Electrónica" figura con 23 e o "Blues-Funk-Soul" con 20 . 

Séguenlle O "Metal" con 17 e o "Reggae-Ska-Mestizaxe" con 13. Pechan a relación de inscritos "Coros e grupos vocais" con 9 e o apartado que menos tivo foi "sorprendentemente" o de "Orquestras-Grupos e Música de Verbena" con 5, que ao parecer "xogan"  noutra "liga". O número de inscricións en cada apartado musical perfilan dalgunha maneira o mapa estilístico galego. 

Nos apartados relacionados coa industria musical o que maior número de inscricións recibiu foi o de "Festivais" (22), seguido por "Medios de Comunicación" (16) e Salas (14). 

Nesta nova edición outorgaranse dous Premios Honoríficos, en lugar dun e a identidade das persoas agraciadas cos mesmos coñecerase o 3 de maio.


PREMIOS MARTÍN CODAX DA MÚSICA
V EDICIÓN

Estos premios, organizados bajo la tutela de la" Asociación Músicos ao Vivo", que dan visibilidad mediática a la creación, la diversidad y la calidad de las producciones gallegas, poniendo en escena a los nuevos talentos, van que "chutan"  por una ascendente trayectoria que llega a su V edición.

Las votaciones para conocer los finalistas de cada apartado terminarán el 6 de mayo y tres días más tarde, se conocerán los ganadores de los diferentes apartados.

Desde Músicos ao Vivo muestran su alegría por el impacto logrado con su V edición a la que se han presentado 449 proyectos de los cuales 397 son musicales, repartidos en sus 15 apartados y los restantes relacionados con la industria musical. No es para menos. 

Su consolidación es una realidad y todo hace suponer que los Premios Martín Codax da Música, no ha tocado techo y tienen por delante un próspero recorrido para seguir insistiendo en la necesidad del  reconocimiento, oficial y público,  del potencial de la música gallega, que cuenta con una enorme producción y creación musical, al que hay que seguir buscando una mayor rentabilidad. 

El apartado que más inscripciones tuvo fue el del "Rock" (55), seguido por el (Pop-Indie) (43). Les siguen los apartados de  "Música tradicional e Folk"(39), "Músicas del mundo" (37) y "Canción de autor" (36). El "Jazz-Músicas Improvisadas" y "Música infantil" han recibido cada una 26 inscripciones. También hay un empate a 24 entre "Hip-hop-Músicas urbanas" y "Música Clásica- Contemporánea". La "Música Electrónica" figura con 23 y el "Blues-Funk-Soul" con 20 .
 Le siguen el "Metal" con 17 y el "Reggae-Ska-Mestizaxe" con 13. Cierran la relación de inscritos "coros e grupos vocales" con 9 y el apartado que menos tuvo fue "sorprendentemente" el de "Orquestas-Grupos y Música de Verbena" con 5, que al parecer "juegan"  en otra "liga". 

El número de inscripciones en cada apartado musical perfilan de alguna manera el mapa estilístico gallego. 

En los apartados relacionados con la industria musical el que mayor número de inscripciones recibió fue el de "Festivales" (22), seguido por "Medios de Comunicación" (16) y Salas (14). 

En esta nueva edición se otorgarán dos Premios Honoríficos, en lugar de uno y la identidad de las personas agraciadas con los mismos se conocerá el 3 de mayo.


viernes, 6 de abril de 2018

LOS DISCOS QUE VIENEN: IVAN FERREIRO Y JUAN MAGAN CON LA MALA RODRIGUEZ





IVAN FERREIRO
"FARIÑA"

No para.Ivan está hecho un "workaholic", un  "trabajólico"​​. No para de trabajar. Va de concierto en concierto, a la vez que compone nuevo material para un próximo disco --." Amaro y yo estamos escribiendo canciones pero aún estamos divirtiéndonos, no tenemos ninguna dirección clara"-- y colabora en grabaciones con otros artistas como Coque Malla, Maneiro y últimamente con Nicolás Pastoriza. Ahora se edita el single "Fariña", cabecera de la serie del mismo nombre, compuesto por Ivan Ferreiro que  canta por primera vez en gallego--"era lo suyo, ya que la serie sucede en Galicia" -- en la que se destaca la frase, cuya autoría es de Iago Vázquez "O que teño que facer para non ter que ir ao mar,  sobra peixe que vender e fariña para amasar”, que contiene la retranca gallega y "relata" muy bien, con una rítmica y una energía adecuadas, lo que se quiere "contar".



JUAN MAGAN- MALA RODRIGUEZ
"USTED"

 

No podía faltar al cancionero del verano uno de los artistas habituales en los éxitos bailables de los circuitos latinos: Juan Magan. Viene con  un nuevo single digital después de su último éxito ‘Déjate llevar’ junto a Belinda . El artista que ha llegado ya a los 12 millones de escuchas mensuales en digital, cuenta  con la colaboración especial de la rapera Mala Rodríguez. "Usted". un tema con sabor latino y flamenco (como era de esperar de la unión), en el que este español-dominicano se muestra libre y creativo sin ataduras, ni copias o barreras. Por temática   ‘Usted’ es una especie de versión alternativa de ‘Chantaje’ de Shakira y Maluma y ,por lo que respecta a la Mala Rodríguez, no tiene nada que ver con la hasta ahora era su última colaboración con las hermanas Ibeyi en la canción "Me voy". Todo parece indicar que será  uno de los "pelotazos" de la temporada.



miércoles, 4 de abril de 2018

NICOLÁS PASTORIZA ATERRIZA DISCOGRAFICAMENTE DE NUEVO A BORDO DE "PyME"





El  vigués Nicolás Pastoriza ha vuelto rencarnándose nuevamente en un "ser"  musicalmente "allenígena" para contar, cantar e interpretar historias escritas en intelligente clave "paranormal", cuyas letras se mueven entre lo "inexplicable" y lo "municipal" , la ciencia ficción y lo más cotidiano, lo increíble y lo costumbrista, y que provienen de su espacio interior, donde se apretujan los Beatles, la ciencia ficción y los amigos: “Las tres cosas son igual de inspiradoras, son tres buenas razones para seguir adelante y hacer mi trabajo”. 





Su nueva aportación  discográfica llega a bordo de la nave "PyME" un CD y doble vinilo,  concebido como una especie de "Álbum Blanco" de los Beatles repleto de sorpresas que al contacto con la atmósfera musical terrestre, debido a sus dimensiones, en la que tienen cabida 16 canciones, ha levantado un estruendo mediático capaz de llamar la atención hasta del mismísimo Iker Jiménez el conductor del programa de misterio y fenómenos paranormales "Cuarto Milenio", con el que, por cierto, ya mantuvo "contactos. 

El que en su anterior larga vida musical  fuera líder de grupos como Estereo,Los Buzos, Bromea o Qué?, La Marabunta y Ectoplasma sigue fiel en esta nueva reencarnación musical, a los genes y "mecanismos" que regulan la transmisión de los caracteres hereditarios de sus influencias de cabecera, como los Kinks, Blur y, "off course", por supuesto, los Beatles. 

Esta nave discográfica, construida tras un intenso y creativo período de composición y grabación en su estudio casero con  guitarras delirantes, melotrones y sintetizadores añejos que adornan y dan vida a estas "historias habituales" de  Nicolás Pastoriza que tienen como origen el concepto de "psicodelia doméstica". 


Desde este nuevo "artefacto musical" se pueden divisar y escuchar la presencia de objetos voladores no identificados, ‘Ovnis Entre Cíes y Nigrán’, de cuya aparición da testimonio la voz de Iván Ferreiro colaborando una vez más con Nicolás. También como invitados a este placentero  " crucero musical estelar" figuran Amaro Ferreiro en "Un Sol Malo",
Martiño Toro y Julián L. Goicoa, de Disco Las Palmeras!. 

Gracias a "PyME" volvemos a conectar y disfrutar con la creatividad sin complejos de Nicolás Pastoriza , que "no es de este mundo" y nos hace  co-participes de situaciones, donde el sarcasmo y el surrealismo  se dan cita en su universo musical, con la imaginación jugando un papel divertido y  con una estética sonora bajo la que se esconde el gusto por la sencillez y  unas  letras que encierran mucha "poesía de la vida". 

Una vez más queda demostrado que Pastoriza es un espíritu libre  que lleva su música por caminos asfaltados por su fecunda imaginación creativa "anti materia" .