sábado, 28 de junio de 2014

ULTRÄQÄNS APRETAN AS "TUERCAS" AO ROCK BRAVÚ CON UNHA BOMBA DE BAILE MASIVA

                   ULTRÄQÄNS II
         "BOMBA DE BAILE MASIVA"



Rock bravú, pero con unha volta de "tuerca". Así definen Ulträqäns o que podemos escoitar no seu segundo disco. Facémolo e certo, máis que unha, ao bravú apertárono con varias voltas de "tuerca musical", non só unha, sen deformar a aliaxe do parafuso orixinal bravú máis puro, máis reivindicativo, o da "mala leite". 

O que fixeron estes mecánicos  musicais foi apertar as "tuercas " para axustar,fixar,  coas súas ferramentas instrumentais unha música retrovangardistica " punk -folc-progresivo", de elementos desmontables --steampunk,ciberfolc,speed-folc e psicodelia enxebre -- de tal maneira que o resultado do produto final, ao escoitalo, rebota no peito e acciona os mecanismos para a rega da adrenalina festiva do brinco.Esta segunda "ultraganada" é unha "bomba de baile" masiva na que os  textos sen "normativizar",  entre a denuncia, a irreverencia e a broma pangalaica, son cantados e coreados con voces tinguidas de enxebrismo, con puntillas musicais, que aínda non sendo de Camariñas, visten de gala as composicións con "piques" de jazz e soul, dan equilibrio  aos temas letrados.


O que pode soar a "batiburrillo" na lectura, colle forma na súa escoita.Música de vangarda con retrovisor na que se mestura a tradición musical europea, sons balcánicos e rusos, con instrumentos modernos e eléctricos..

 " Ulträqäns naceu xa hai máis dun lustro, levamos sete anos a espallar semicorcheas en forma de festa aló onde as boas xentes nos requiren, xa era ou momento de consolidar a nova formación, a formación que dende finais do 2012 anda a vos facer tremer as pernas en cada concerto . Este non é outro disco máis, é "o disco" a perfecta conxunción dás ideas ulträqänidas, punkismo metamorfoseado con folq, rock, funkie, xancarajazz..." .

Aí queda iso. 

E aquí están os "aprietatuercas"neste traballo gravado nos "Estudos Amil" por Aarón Bouzón ( frauta,gaita EWI,whistle, ameba in the night), Antón Díaz (baixo, voces, velocidade e touciño con isótopos on the rocks), Francis Amil (batería,voces,pel de animal batendo non torreiro dá festa), Manuel Seoane (guitarra, coros, eleghansia sidero-carballeroide) e Pablo Añón (saxos,bebopismos,bochechas enchidas do deus Eolo).Por enriba, amenizan os temas  unha cuadrilla de colaboradores amigos de moito "caray" con coro incluído. Esquecíame... o cd leva un encarte onde figuran créditos e agradecementos, por unha banda e un poster de " Ulträqäns" por outro.

 Música para "discotascas" e espazos abertos...que non pare.



                          ULTRÄQÄNS II
               "BOMBA DE BAILE MASIVA"

Rock bravú, pero con "una vuelta de tuerca". Así definen Ulträqäns lo que podemos escuchar en su segundo disco. Lo hacemos y cierto, más que una, al bravú lo apretaron con varias vueltas de "tuerca musical", no solo una, sin deformar la aleación del tornillo original bravú más puro, más reivindicativo, el de la “mala leche”. 

Lo que han hecho estos mecánicos  musicales fue apretar las tuercas para acoplar,fijar,  con sus herramientas instrumentales una música retrovangardistica " punk -folc-progresivo", de elementos desmontables --steampunk,ciberfolc,speed-folc y psicodelia enxebre -- de tal manera que el resultado del producto final, al escucharlo, rebota en el pecho y acciona los mecanismos para el riego de la adrenalina festiva del brinco.

Esta segunda "ultraganada" es una "bomba de baile" masiva en la que los  textos sin "normativizar",  entre la denuncia, la irreverencia y el cachondeo pangalaico, son cantados y coreados con voces teñidas de enxebrismo, con puntillas musicales que aún no siendo de Camariñas visten de gala las composiciones con "piques" de jazz y soul, dan equilibrio os temas letrados.

Lo que puede sonar a "batiburrillo" en la lectura, coge forma en su escucha.Música de vanguardia con retrovisor en la que se mezcla la tradición musical europea, sonidos balcánicos y rusos, con instrumentos modernos y eléctricos.. 

" Ulträqäns naceu xa hai máis de un lustro, levamos sete anos a espallar semicorcheas en forma de festa aló onde as boas xentes nos requiren, xa era o momento de consolidar a nova formación, a formación que dende finais do 2012 anda a vos facer tremer as pernas en cada concerto . Este non é outro disco máis, é "o disco" a perfecta conxunción das ideas ulträqänidas, punkismo metamorfoseado con folq, rock, funkie, xancarajazz..." . 

Ahí queda eso...

Y aquí están los "aprietatuercas"en este trabajo gravado nos "Estudios Amil" por Aarón Bouzón ( frauta,gaita EWI,whistle, ameba in the night), Antón Díaz (baixo, voces, velocidade e touciño con isótopos on the rocks), Francis Amil (batería,voces,pel de animal batendo no torreiro da festa), Manuel Seoane (guitarra, coros, eleghansia sidero-carballeroide) y Pablo Añón (saxos,bebopismos,bochechas enchidas do deus Eolo).Por enriba, amenizan los temas  una panda de colaboradores amigos de moito "caray" con coro incluido.Me olvidaba... el cd lleva un encarte donde figuran créditos y agradecimientos, por un lado y un poster de " Ulträqäns" por otro. Música para "discotascas" y espacios abiertos...que no pare.